Blog: Het begin van Alle wijsheid op een stokje

Het is een mooie dag in 2018. Astrid en ik zijn met onze kinderen op bezoek bij De Herderinn in Mill. We eten een heerlijk ijsje, de kinderen spelen en de breiclub werkt ijverig aan hun recordpoging ‘de langste sjaal’.

Er zijn ook lammetjes. De eigenaresse vraagt of de kinderen ze vast willen houden. Wat staan ze daar trots! Snel op de foto.
Twee simpele foto’s, ieder kind met een lammetje. Toch maakt het indruk op Astrid.
‘Die twee zijn zo leuk samen, daar zouden we een boek van moeten maken,’ zegt ze. Ze ziet al het helemaal voor zich.
‘Ja, gaan we doen,’ antwoord ik. Maar het duurt nog maanden voordat we werkelijk in actie komen.

Meisje met lammetjeJongen met lammetje

Zaterdagavond, 15 december. De kinderen liggen te slapen en ik besluit om te mediteren. In stilte en met gesloten ogen zit ik op de bank. Wat is mijn hoogste weg met betrekking tot werk, vraag ik me af. Terwijl ik ontspannen zit, komt er een beeld bij me op. Ik zie een kring van kinderen en in hun midden is een boek. Het straalt, zo mooi is het.
In mijn verbeelding zie ik twee kinderen in het gras liggen. Puur, echt, zonder een rol te spelen.
Totaal onder de indruk app ik Astrid over mijn meditatie.
‘Wanneer kun je?’ vraagt ze.
‘Maandag,’ zeg ik.
En zo komt het dat we twee dagen later aan tafel zitten om de eerste verhalen te schrijven.