Ik ga wensen dat ik ook een wensboompje krijg

Wensboompjes

Dit is de laatste zin van het prachtige verhaal Het wensboompje. Het is één van de lievelingsverhalen van mijn dochtertje en dat snap ik wel! Want hoe mooi is het: dat als je écht iets wenst vanuit je hart, dit dan ook daadwerkelijk uit komt.
Een paar maanden geleden zei ik tegen mijn dochtertje: ‘had ik ook maar zo’n wensboompje net als jij.’ Zij heeft mij dan ook weer een bijzondere ervaring rijker gemaakt…

Ik rijd naar Wilbertoord om mijn dochtertje op te halen bij opa en oma. Ik parkeer mijn auto naast de auto van opa en oma zoals ik meestal doe. Eigenlijk op de parkeerplaats van de kapper. Ik blokkeer daarmee het pad, en zie het bord dat op de houten deur voor mij hangt; ‘uitrit vrijhouden.’ Van binnen moet ik lachen om mijn eigen eigenwijsheid.
Ik loop naar binnen en loop naar achteren, waar opa samen met mijn dochtertje aan tafel zit.

Nooit kijk ik naar de vitrinekast, maar terwijl ik deze passeer voel ik een soort van leegte in die kast. Er staan van allerlei beeldjes en andere dingen in die mijn vader en moeder verzameld hebben in de loop van hun leven.
Zonder precies te weten wat er eigenlijk allemaal in die vitrinekast staat, zeg ik zonder na te denken: ‘waar is dat mooie wensboompje gebleven?’
Opa begint voorzichtig te lachen, en mijn dochtertje haalt haar schouders op en lacht een beetje zenuwachtig. Ik zie dat ze schrikt van mijn vraag. Terwijl ik dat zie, schrik ik er zelf ook van.
Mijn dochtertje begint te huilen. Terwijl ik haar troost besluit mijn dochtertje samen met opa dat ze hét net zo goed kan gaan halen. Hét is eigenlijk bedoeld voor mijn verjaardag, en dat duurt nog 2 weken. Maar goed… dat is nu even niet belangrijk.

Mijn dochtertje loopt de logeerkamer in en komt terug met een kartonnen doosje. Ze heeft er met pen van allerlei dingen opgeschreven. Zó lief. Terwijl haar tranen nog over haar wangen rollen, geeft ze mij vol trots haar cadeautje. Dit is zo’n mooi moment. Mijn hart staat in vuur en vlam. Ik pak een schaar uit de lade en maak voorzichtig het doosje open. En ja hoor… Hierin zit het wensboompje dat al minstens 25 jaar in de vitrinekast staat. Ik word er emotioneel van. Mijn dochtertje heeft het voor elkaar gekregen dat zij het boompje mag hebben, en deze dan aan mij cadeau mag doen. Dit heeft ze natuurlijk bij opa zo voor elkaar gekregen, maar bij oma moest ze toch echt wat langer smeken.

Ik vind het zó bijzonder dat ik dit cadeau van mijn dochtertje krijg. Dit is het mooiste verjaardagscadeau wat ik ooit heb gekregen! Vol trots zet ik thuis mijn wensboompje naast die van mijn dochtertje. Met een grote glimlach hangen we allebei vier hartewensen in ons boompje…