Jij bent gewoon anders en dat bedoel ik positief.

“Jij bent gewoon anders en dat bedoel ik positief.”
Deze oprechte woorden – inmiddels 2,5 jaar geleden – maakte dat ik me afvroeg ‘hoe ik dan anders was’. Ik vond dat ik me altijd heel normaal voordeed. Geen gekke kleren, geen raar gedrag. Waarom zei iemand die ik niet zo heel goed kende dan dat ik anders was?

En toch… ergens herkende ik het wel. Ik voelde me ook wel ANDERS. Net of ik er niet helemaal bij paste. Niet bij de grote groep in ieder geval. De dingen waarin ik anders deed, dacht of voelde, hield ik veelal voor mezelf. Soms deelde ik het met anderen die ook anders waren.

Inmiddels zijn de dingen die ik anders doe dan de grote meute, voor mij zo gewoon dat ik soms echt herinnerd moet worden aan wat ‘normaal’ is. Ik kan echt vergeten om frisdrank en bier te kopen voor een verjaardag. Ik heb geen idee welke tv-series er op dit moment zijn en kan daar ook niet over meepraten. Ik snap niks van al het afval dat ik in de bermen zie liggen (niet dat dat normaal zou moeten zijn). Mijn keuzes in vrijetijdsbesteding, voeding, opvoeding, et cetera zijn inderdaad anders.

En toch, is anders positief? Het bleef lang een vraag die niet echt beantwoord werd. Niet in mijn gevoel. Vanuit mijn denken kon ik het positieve wel zien. Ik geloof namelijk echt dat een mooiere wereld mogelijk is. Dat we veel meer in harmonie met onszelf en onze omgeving kunnen leven. Dat ik daarvoor mijn eigen weg mag (of moet) volgen om te ontdekken wat werkelijk bij mij past. En daarvoor moet ik loslaten hoe ‘iedereen’ het doet.
Ik geloof dat de aarde niet zo hoeft te lijden onder onze menselijke activiteiten. En dat ik een bijdrage aan kan leveren, juist door dingen anders te doen. En hoe meer mensen hun hart volgen, hoe meer dat anders normaal gaat worden.
Gevoelsmatig kon ik anders-zijn toch niet helemaal accepteren. Daar bleef de ‘doe maar normaal dan doe je al gek genoeg’ lang hangen. Ik vond mezelf dus een beetje gek.

Opnieuw komt de vraag: Hoe ben ik dan anders? Enkele voorbeelden: ik ben gevoelig. Ik neem veel waar. Ik ben vaak geraakt door dingen. Ik zoek zingeving in mijn leven. Ik heb behoefte aan rust. Ik verlang naar echtheid in mensen en dingen. Ik voel me verbonden met de natuur.

Laatst viel het eindelijk op de plek. Ik ben gevoelig en dat is mijn KRACHT.
En terwijl ik het opschrijf, voel ik hoe ik geraakt word door deze woorden.
Ik dacht vaak dat andere mij niet begrepen, nu begrijp IK mezelf.
Ik dacht dat anderen mij niet zagen, nu zie IK mezelf.
Ik dacht dat anderen mij niet hoorden, nu hoor IK mezelf.
Ik dacht dat andere mij niet zoveel waard vonden, nu waardeer IK mezelf.

En daarmee is ook duidelijk wat ik graag wil doen.
Ik wil kinderen en volwassenen de kracht van hun gevoel laten ervaren. Laten zien dat leven vanuit je gevoel heel MOOI is, de toegang tot het HART. En dat we daarmee samen de wereld mooier kunnen maken.